Over de eerste eeuwen van het christendom in het noorden van de Lage Landen valt weinig met zekerheid te zeggen. De school­boekjes van vroeger wilden de mensen nog wel doen geloven dat met de komst van missionarissen als Willibrord en Bonifatius de verspreiding van het christendom op Nederlandse bodem een beklonken zaak was. Maar historici vermoeden inmiddels dat de kerstening van het noordwesten van Europa toch een veel moei­zamer en langduriger proces is geweest. Over het precieze verloop van dat proces staan ons slechts weinig bronnen ter beschikking. Behalve met enkele oorkonden en een aantal archeologische aanwijzingen moeten we het vooral doen met de levensbeschrij­vingen van de hoofdrolspelers in dat proces. De levensbeschrij­ving van bisschop Radboud van Utrecht is een van die schaarse bronnen.Op het grondgebied van de huidige Nederlanden hebben in de vroege Middeleeuwen twee bisschopszetels bestaan. De ene is de al in de late Oudheid gestichte zetel van Tongeren, onder bisschop Ser vatius verplaatst naar Maastricht en ver volgens aan het eind van de zevende eeuw door bisschop Lambertus of door bisschop Hubertus overgebracht naar Luik.1 De andere is de zetel van Utrecht, toegewezen aan de Iers­Northumbrische geloofsver­kondiger Willibrord, die in 695 door paus Sergius tot bisschop was gewijd om te werken onder de Friezen.2 Willibrord had bij die gelegenheid het pallium ontvangen, de witte schouderband met zwarte kruisjes die het teken is van de aartsbisschoppelijke waar­digheid. Die waardigheid had hem de mogelijkheid geboden een kerkelijke structuur in de noordelijke Nederlanden op te bouwen: een aartsbisdom met onderhorige bisdommen. Willibrord heeft van die mogelijkheid echter geen gebruik gemaakt. De situatie was er ook niet naar. De situatie van het prille bisdom Utrecht was immers een moeilijke en zij zou dat nog zeker blijven tot het midden van de tiende eeuw, toen bisschop Balderik, bisschop van 922 tot 975, er eindelijk in slaagde iets meer van een kerkelijke organisatiestructuur in het Utrechtse tot stand te brengen.